бұлынғыр

bulugli, ta‘bi xira

Қазақша-өзбекше қысқаша сөздік. 2012.

Смотреть что такое "бұлынғыр" в других словарях:

  • бұлыңғыр — зат. зоол. сөйл. Бұлғын. Марқакөл маңындағы тоғайларда б ұ л ы ң ғ ы р, сілеусін, аю, арқар, суыр мекендейді (Соц. Қаз., 22.02.1977, 4). – Ойпырмай, жігітім ай, деді қария, тоқсаннан асқанша кездеспеген б ұ л ы ң ғ ы р деген аңның өзі ғой. Бұл… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • Аура — (гр. аura – ұшқындау) – 1) жай көзге көрінбейтін адамның биоэнергетикалық қабыршығының сәулелік ұшқындауы;2) заттар мен тұлғалардың маңайынан ұшқындар шығатын болып көрінетін ерекше бір қалып, көңіл күй, райлылық; 3) бейнелеу өнерінде – нимб (лат …   Философиялық терминдердің сөздігі

  • бұлың — 1 (Жезқ., Ағад.) бұлыңғыр. Күн бүгін б ұ л ы ң боп тұр (Жезқ., Ағад.) 2 (Алм.: Жам., Кег., Шел.) бөлме. Мынау үй б ұ л ы ң б ұ л ы ң екен! (Алм., Кег.) 3 (ҚХР) садақ оғының бір түрі …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бұлыңғар — (Монғ.) бұлыңғыр. Көлі ылай болса, көбігі де б ұ л ы ң ғ а р (Монғ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • кіреуке — Қ орда., Арал) бұлыңғыр, күңгірт, көмескі. Көзім к і р е у к е көрмейді Қ орда., Арал) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • күн тыншу — (Сем.: Ақс., Көкп.) бұлыңғыр, бұлдыр. Сол уақытта, бірнеше күн бойы к ү н т ы н ш у болды (Сем., Ақс.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ақшам — әлетінде. Ақшам кезінде, ақшам мезгілінде. Осылай алдаусыратып тұрған бұлыңғыр күн а қ ш а м ә л е т і н д е шырт бұзылды (Қазақст. ауыл шаруаш., 1962, 7, 28) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • апақ — зат. көне. Апақ сапақ дегендегі апақ – «көк жиек», сапақ – «бұлдыр, бұлыңғыр, қараңғы» деген сөз. Қазақ жөнді көре алмайтын кісіні сапақ дейді (Л. Будагов, 1, 64) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • бас — амандық садақасы. Жеке басы үшін берілетін садақа, пітір. Кешкілікті ауызашар, таңертеңгілікті сәресі дейді. Ораза уақытында мұсылмандар семьясының әрбір басына б а с а м а н д ы қ (пітір) с а д а қ а с ы н төлейді (Ана тілі, 26.04.1990, 6). Бас… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • лай — балық. Шоғырланғандықтан, топтанғандықтан лайланып жатқан жердің (судың) балығы. Ол кезде кісілер оқта текте соғып тұратын л а й б а л ы қ қ а аулары майланғанда өлгенін білмей рухтанып кететін (Ә.Нұрпейісов, Соңғы., 130). Лай судан балық аулады …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.